“ วัดเจดีย์ ”

เป็นวัดร้างตั้งแต่สมัยอยุธยา ที่มีหลักฐานที่เหลือให้เห็น คือ พระพุทธรูปเก่าแก่ที่ศักดิ์สิทธิ์องค์หนึ่ง ที่ชาวบ้านในท้องถิ่นเรียกติดปากคือ ” ท่านเจ้าวัด ” ( พระพุทธพ่อท่านเจ้าวัดองค์ปัจจุบัน) ร่องรอยที่ตั้งอุโบสถเก่า ( ที่ตั้งอุโบสถใหม่ในปัจจุบัน) ซากองค์เจดีย์ และ ยอดปล้องฉไหน (ปัจจุบันที่สร้างมณฑปครอบเอาไว้หลังอุโบสถ)

" พระพุทธพ่อท่านเจ้าวัด "

เป็นพระพุทธรูปคู่วัดเจดีย์ตั้งแต่ครั้งอดีตกาล อายุหลายร้อยปี คาดว่าไม่ต่ำกว่า 500 ปี ซึ่งศอหักเหลือแต่เศียรและองค์พระ ต่อมาได้ชาวบ้านชุมชนบ้านโพธิ์เสด็จได้ต่อเศียรพระพุทธรูปขึ้นมาอีกครั้ง และเหตุที่ได้เรียกขานกันว่าพระพุทธรูปพ่อท่านเจ้าวัด เพราะด้วยว่าบ้านเมืองเสื่อมโทรมบันทึกคำบอกเล่าต่างๆ ได้สูญหายไปตามกาลเวลา ไม่มีใครรู้จักนามว่าคือพระพุทธรูปที่เหลืออยู่ เรียกว่าอะไร ชาวบ้านก็เลยเรียกตามประสาชาวบ้านว่า “พ่อท่านเจ้าวัด”

" เด็กวัด"

ชาวบ้านชุมชนบ้านโพธิ์เสด็จได้กราบและบนบานพระพุทธรูปพ่อท่านเจ้าวัดตั้งแต่สมัยที่เศียรหักยังไม่ได้ต่อ เพราะว่าท่านมีความศักดิ์สิทธิ์มาก มีประสบการณ์กล่าวขวัญกันว่า ขอได้บนรับ นอกจากนั้นยังมีเหตุการณ์ประหลาดอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นกับพระพุทธรูปพ่อท่านเจ้าวัด ซึ่งมีชาวบ้านในอดีตต่างพบเห็นครั้งหลายครา ก็คือ จะเห็นว่ามีเด็กอายุประมาณ 10 ขวบ วิ่งเข้า วิ่งออก จากองค์พระพุทธพ่อท่านเจ้าวัด จึงเป็นที่มาของ พ่อท่านเจ้าวัดและเด็กวัด ในกาลต่อมา
ซึ่งจากคำกล่าวขานนี้ทำให้ชาวบ้านที่จะมาบนบานศาลกล่าวขอความช่วยเหลือใดๆ จะใช้คำว่า พ่อท่านเจ้าวัดและเด็กวัด….ให้ช่วยเหลือในเรื่องนั้น เรื่องนี้ ตั้งแต่บัดนั้นมา